Column

.

.

.

De methode van Paul Ehrlich

.

                (Paul Ehrlich publiceerde een grondige studie over het uitsterven van diersoorten,

                o.m. vermeld in De Volkskrant van 12 juli 2017)

.

Mag de alarmistische methode worden ingezet om een hoger doel te bereiken?

Paul Ehrlich krijgt steeds de wetenschappers op de kast. Na zijn boek ‘The Population Bomb’ (1968) over de overbevolking van de mensensoort lukt het hem vijftig jaar later publiciteit te genereren voor de uitsterving van diersoorten (Merk op: de discrepantie tussen overbevolking van de een en uitsterving van de andere). Het is vermoedelijk Ehrlich’s bewuste strategie; hij lijkt mij bepaald niet dom en weet ook wel dat extinctie (uitsterving) niet op het jaar of decennium nauwkeurig te voorspellen is. Met zijn methode bewerkstelligt hij enige rimpeling in de publieke opinie, iets wat de ‘methodisch correcte’ wetenschappelijke wereld niet vermag. Naar verluidt is het werk van Ehrlich een belangrijke aanstichting geweest voor het werk van de Club van Rome. Voor veel alarmistische uitspraken van Ehrlich zou ik ook niet graag tekenen (lees hiervoor de ingezonden brief van prof. Peter Grünwald in Volkskrant, Opinie van zaterdag 15 juli 2017). Maar toch, al is het marginaal, Ehrlich weet enige rimpeling teweeg te brengen in de publieke opinie en zelfs enig beleid te activeren. Collega-wetenschappers zijn methodisch correct maar worden pas ná hem wakker. De urgentie van het onderwerp in aanmerking genomen verdient Paul Ehrlich wel wat krediet.

.

.

.

.

.

.

.

.